Waar heb je die gevonden?
Onder de rommel in de kelder, meer kan er niet liggen.
Dat zei je de vorige keer ook al toen we wat vonden.
Ongelooflijk, zoals mensen alles maar ergens neergooien.
Deze spullen horen gearchiveerd te worden met letters en nummers.
Zal ik de rommel wat opruimen, Caesar?
Laatst heb je ook opgeruimd, en toen kon ik niets terugvinden.
Wat is dit?
De laatste Wilsbeschikking van Augustus Caesar.
Het testament van Augustus.
Heil, Caesar.
Uw legioenen groeten u na hun terugkeer van de Rijn.
In triomf? - In triomf, Caesar.
De Germanen zijn verslagen en willen vrede.
We hebben streng gestraft en velen gevangengenomen.
De provincie is weer rustig en draagt weer belasting af.
Uw legioenen wachten op uw orders.
Heil, Caesar.
Je bederft je ogen. - Het was zo warm in mijn kamer.
Stoor ik je?
Het is toch een heel saai boek.
Waar is moeder? - Ze praat met Pina.
Over kinderen en het leven als soldatenvrouw.
Geweldig dat zij overal met je meereist, je bent 'n geluksvogel.
En jij? Hoe is 't om getrouwd te zijn? En vader.
Wat vind jij van je zoontje?
Ik mag 'm niet. Het is 'n akelig ventje.
Wat vind jij van m'n vrouw? Ze is groter dan ik.
Zeg dat wel.
Ze is zelfs groter dan ik.
Nee, dat is niet iets om te lachen.
Hoe kan iemand zo lang worden?
Sommigen weten van geen ophouden.
Slapen jullie samen?
Af en toe.
Ik vind het wel een opgave. - Ze heeft 'n leuk gezicht.
Dat zie ik bijna nooit, zo hoog kom ik niet.
Lieve broer, ik ben blij je weer te zien.
Ik was graag meegegaan. Hoe was 't?
Wat we in 't Teutoburgerwoud zagen, was vreselijk. Niemand was begraven.
Overal lijken, meestal zwaar verminkt. - Het zijn wilden, die Germanen.
De doden zijn gewroken. De Germanen houden zich voorlopig wel koest.
Vertel 's over Postumus, je was zo vaag in je brieven.
Ik moest wel vaag zijn.
Mijn brieven worden ook door anderen gelezen.
Je ziet spoken. Wie durft jouw post open te maken?
Grootmoeder maakt alle post open.
Daardoor weet ze altijd alles.
Weet Augustus daarvan?
Ik weet niet wat Augustus weet, maar zij weet altijd alles.
Postumus denkt...
Wat denkt hij?
Na zijn arrestatie ontsnapte hij en kwam hij naar me toe.
Hij wou dat ik 'twist, zodat ik 't jou kon vertellen.
Wat vertelde hij je dan?
Hij heeft zich niet aan Livilla vergrepen.
Ze heeft 'm zelf gevraagd, zoals zo vaak wanneer Castor ging gokken of...
Enfin, ze ging ineens gillen.
De bewakers kwamen en zij riep dat hij haar wou verkrachten.
Geloofde je hem?
Ik geloof Postumus eerder dan Livilla.
Die smoes hoor je altijd: Ze lokte het uit, het is haar schuld.
Zoiets denk je gauw, ook al is het een vriend. Maar hém geloofde ik.
Waarom zou ze zoiets doen? - Dat heb ik 'm ook gevraagd.
Hij zei...
dat Livia haar gedwongen heeft. - Grootmoeder weer.
Dat zij met al haar gekonkel nog tijd heeft om te slapen...
Als je wilt, vertel ik je wat Postumus van haar denkt. Je gelooft je oren niet.
Ze heeft zijn moeder, zijn broers en z'n vader uit de weg geruimd.
Ze vergiftigde Marcellus en had de hand in de dood van onze vader Drusus.
Ze vergiftigde onze opa en zal alles doen om Tiberius keizer te maken.
Hij denkt dat ze gek is.
En dat zeg ik allemaal zonder te stotteren.
Nou ja, bijna.
Heb je bewijzen?
Claudius, heb je dit aan Augustus verteld?
Hij denkt toch al dat ik achterlijk ben.
Alleen jij kunt 't hem vertellen.
Goed, ik luister.
Niet hier.
Als je nog meer snoeit, hou je niets over.
Heb je nou ook al verstand van tuinieren?
Ik zeg 't alleen maar. Alle tuiniers klagen erover.
En van wie is de tuin? - Niet alleen van jou.
Ongelooflijk, iedereen is ineens tuinier.
Hoe lang zijn we al getrouwd?
Vijftig jaar, en nooit heb je naar planten omgekeken.
En ineens heb je verstand van snoeien, fraai is dat.
Je begint seniel te worden. Er valt niet meer met je te praten.
Dat valt best mee.
Iedereen kan met me praten.
Maar jij niet. Jij praat niet met mensen, je intimideert ze.
Dit gesprek wordt lachwekkend. - Dat was 't van meet af aan al.
Je meloen is klaar.
Is het waar dat je naar Corsica gaat?
Wanneer? - Binnenkort.
Daar heb je niets van gezegd.
Wat heb jij? Je vertelt nooit meer iets.
Jij komt alles toch wel aan de weet.
Waarom ga je naar Corsica? - De Corsicanen willen dat graag.
Waarom? - Vanwege de piraten.
Ze klagen al jaren. Het kost ze een hoop geld.
Stuur een van je consuls erheen.
Waarom zou ik?
Je hebt een hekel aan zeereizen.
Nee hoor, helemaal niet.
Meer je nog ergens aan?
Onderweg?
Waar bijvoorbeeld? - Hoe moet ik dat weten?
Je komt langs het eiland waar je kleinzoon zit.
Welk eiland is dat? - Planasia, weet je dat niet meer?
Het is niet bij me opgekomen. Wat moet ik daar doen?
Het inspecteren, bijvoorbeeld.
Proef deze meloen 's. - Ik heb geen trek.
Als je meer fruit zou eten, had je niet zoveel rimpels.
Zal ik met je meegaan? - Waarom?
Het is 'n zware reis op jouw leeftijd. Stel dat je ziek wordt en doodgaat.
Zeelucht is gezond en Germanicus reist 'n stuk mee, hij gaat naar Gallië.
Die jongen is mijn steun en toeverlaat geworden.
Dus alles ligt al vast?
Bedriegster.
Verlang je naar Postumus?
Wie heeft 't hem dan verteld?
Ik niet, waarom zou ik?
Omdat je je man zat bent en je Postumus terug wilt.
Maar hij vergeeft 't me nooit. - Daar weet je wel wat op.
Je zou zeggen dat ik je had gedwongen en hem vermurwen met je tranen.
Ik heb hem niets verteld.
Ik zweer het.
Goed dan.
Ik geloof je.
Iemand anders dan?
Castor weet het, hij vermoedde het. - Castor weet het dus.
Vandaar je blauwe oog, ik heb 't wel gezien.
Castor houdt z'n mond wel, hij heeft er geen baat bij.
Het is een ander. - Mijn broer?
Germanicus was er niet bij. - Nee, Claudius.
Die achterlijke idioot hoort en ziet niets.
Misschien heb ik het verkeerd gezien.
Misschien moeten we rustig afwachten.
Wat krijgen we nu? Toeristen?
Wil je het beest in z'n kooi zien?
Vind je de rots kaal genoeg?
Is het eiland klein genoeg of moet het nog kleiner?
Wat zie je er mager uit, en bleek.
Wat had je dan verwacht: een dikke lolbroek vol grappen en grollen?
Vergeef me, vader.
Vier jaar heb ik niemand gezien, ik had niet op bezoek gerekend.
Dit is m'n oude vriend Quintus Fabius Maximus.
Ik benijd je, Quintus Fabius Maximus. - Waarom?
Als oude vriend van mijn vader ben je beter af dan zijn adoptiefzoon.
Laat ons alleen.
Ik heb nooit geweten dat 't zo was. - Heb je het ooit gevraagd?
Jij sluit altijd je ogen voor wat je niet wilt weten.
Wil je soms 'n rondleiding? Die duurt precies tien minuten.
Kwets me maar. Dat heb ik verdiend.
Je hebt 'n mes in je hand, gebruik 't maar als je wilt.
Gaan we nu huilen?
Ik ken geen man die zo snel huilt als u.
Ik huil snel, dat is waar.
Je bent ongelofelijk. Wat moet ik? Medelijden hebben? Huilen?
Ik heb fouten.
Noem je ze zo? En je wilt ze met wat tranen uitwissen?
Goed zo, je hebt nog tranen over.
Hoeveel tranen had jij nog gehad als je hier vier jaar had zitten huilen?
Hoeveel?
Tranen maken hier geen indruk, vader. Zelfs de stenen janken hier.
En nu heb je iets gehoord, is dat 't?
Dat zette je aan 't denken: je bent te voorbarig geweest.
Ik wil 't niet horen, laat me met rust.
Ga weg en sterf voor mijn part, maar laat me met rust.
Wat heb je me aangedaan?
Vier jaar.
Je hebt m'n leven kapotgemaakt.
Toen zij binnenkwamen, dacht ik: nu laat ie me eindelijk afmaken.
Hoe kon je dat denken? - Wat moet ik anders denken?
Doodgaan stelt niets voor.
Ik had graag mijn leven gegeven voor jou en voor Rome.
Maar kreperen als een hond...
Wat kan ik zeggen, wat moet ik in vredesnaam zeggen?
Elke dag heb ik aan je gedacht.
En ik aan jou.
Maar zonder genegenheid, vader.
Wat kon ik doen? De wereld zit vol leugenaars en bedriegers.
Vooral in mijn eigen familie, daar ben ik nu pas achter.
Ze hebben je misleid.
Ze hebben 'n god van me gemaakt, maar m'n eigen familie misleidt me.
En Livia blijkbaar als geen ander.
Ze heeft je voorgelogen. - Maar waarom?
Hoe heb je het ontdekt?
Door Germanicus. - Hij was er niet bij.
Claudius heeft 't hem verteld. Wat vind je van 'm? Een rare knaap.
Hij is 'n beetje gek, of niet? - Wie niet?
Ik heb veel dingen verkeerd gezien.
Maar ik wil 't goedmaken. Binnenkort zit je weer in Rome.
Kan ik niet nu mee? - De senaat heeft je verbannen.
Ik moet dat besluit terugdraaien, en dat kost tijd.
Zodra ik dat in gang zet, krijg je 'n enorme ophef.
En gekonkel links en rechts.
Ik wacht tot Tiberius uit Rome weg is.
Livia is veel gevaarlijker.
Als je zo lang met een vrouw geleefd hebt...
als ze meer was dan 'n echtgenote, je steun en toeverlaat...
dan wil je het niet geloven.
Je moet het geloven, vader.
Ik geloof het.
Het hoofd van de Vestaalse Maagden: Camilla Pulchra.
U ziet er goed uit, 'n zegen voor Rome en ons allemaal.
En u bent mooi en sereen als altijd.
Kom, laten we gaan zitten.
Ik ben zo jaloers op uw kalme waardigheid.
Ik benijd alle Vestaalse Maagden, ik wou dat ik er zelf een was.
Dat zou voor Rome niet goed zijn geweest.
Volgend jaar neemt u afscheid?
Dertig jaar geleden heb ik mijn gelofte afgelegd. Wat vliegt de tijd.
U vroeg me enige tijd geleden om bij Augustus te bepleiten...
dat de senaat het Vestaalse Huis zou herbouwen.
Dat is al erg lang geleden. - Ik vergeet nooit iets.
Ik wil dat dat Huis bij m'n uittrede mooier is dan bij m'n intrede.
De senaat belooft er zo vaak geld voor, maar er gebeurt niets.
Het wordt tijd dat we iets doen.
Hebt u met uw man gepraat? - Heel vaak, ook ik wil 't herbouwd zien.
Maar zoals alle mannen belooft hij veel, maar doet hij weinig.
Maar hij mag me ook graag verrassen.
En heeft hij dat gedaan? - Ik denk haast van wel.
Maar ik weet 't niet zeker, daarom heb ik u gevraagd te komen.
Ik denk dat hij het heeft gezet in zijn testament.
Wat prachtig, denkt u 't echt? - Ik hebt 't hem onlangs weer gevraagd.
Wacht maar af, zei hij. Dus ik vraag me af...
of hij onlangs bij u is geweest voor zijn testament.
Inderdaad, hij is er 'n hele morgen mee beziggeweest.
En ik kreeg toen twee documenten terug.
Ziet u wel, ik had gelijk. O, ik voel die dingen aan.
Had hij iemand bij zich? - Fabius Maximus.
O, de sluwe vos.
Hij is net 'n kind dat alles geheim wil houden.
Hij kon niet zomaar zeggen: Jij krijgt je Huis voor de Vestaalse Maagden.
Nee, hij Iaat me ernaar raden, hij wil me verrassen. Wat een schat.
Zou hij daarom zijn testament veranderd hebben?
Dat lijkt me waarschijnlijk.
Wat jammer dat wij 't niet even kunnen bekijken.
Wij tweetjes, twee vrouwen die een beetje samenzweren.
Dan zouden we 't zeker weten.
Maar hij heeft 't verzegeld.
Maar dat is geen probleem, ik beschik over zijn zegel.
AI sinds jaar en dag.
Anders zou er geen document meer getekend worden als hij weg is.
Daar heb ik niet aan gedacht.
Maar dan zou ik mijn gelofte breken.
Maar voor zo'n goed doel.
En als zou blijken dat de verandering op iets anders betrekking heeft...
zou ik me verplicht voelen zelf voor het geld te zorgen.
Rome is zoveel verschuldigd aan de Vestaalse Maagden.
Hoe lijkt u dat?
Lig stil en laat de koude compressen hun werk doen.
De pijn zit in mijn buik, idioot, niet in mijn hoofd.
Drink dit op.
Het verzacht de pijn.
Het brandt vreselijk. - Die maagzweer weer.
Nogmaals: u werkt te hard en piekert te veel.
Zal ik u 'n dieet geven?
Eet alleen melkprodukten en eieren. En stop voorlopig met werken.
Als u zich beter voelt, neem dan een vakantie.
Pootjebaden, veel frisse lucht.
Ik zal het met uw vrouw bespreken.
Ik had 'n voorgevoel, 'n voorgevoel van de dood.
Dat heeft iedereen wel 's.
Dit is serieus. Luister, vriend, ik zal 't je vertellen.
Twee weken na onze terugkeer van je-weet-wel...
was ik op het Marsveld voor 'n plengoffer.
Je weet dat nog wel. - Jawel, maar ik was er niet bij.
Vlakbij staat 'n tempeltje ter ere van Marcus Agrippa.
Een adelaar cirkelde boven mijn hoofd...
en ging toen op de 'A' van 'Agrippa' zitten.
Kom, 't is duidelijk wat dat betekende.
Mijn tijd is gekomen en ik moet plaats maken voor een Agrippa.
Hebt u 'n ziener geraadpleegd? - Welnee, 't is toch duidelijk?
Misschien betekent 't iets heel anders.
Dit dan: een dag later...
sloeg de bliksem bij 'n beeld in op de 'C' van mijn naam.
De 'C' van Caesar viel eraf. Begrijp je? Wat betekent 'C'?
Honderd. - Honderd, precies.
Livia zag het ook en heeft het aan een ziener voorgelegd.
Ze wou eerst niets zeggen, maar ik moest het weten.
Het betekent dat ik nog honderd dagen te leven heb.
Over honderd dagen ga ik dood.
Of weken.
Waarom geen weken?
Of maanden?
Misschien betekent 't dat u honderd jaar wordt.
Zou 't echt? - Het zou kunnen.
Misschien had ze de verkeerde ziener.
Misschien heeft hij in het verkeerde boek gekeken.
Goedemorgen, grootmoeder.
Moeder en ik willen graag weten...
hoe 't staat met de gezondheid van Augustus.
Het gaat beter. Dat kan ik van jou niet zeggen.
Dank u wel, grootmoeder.
Het is een grote opluchting.
Nogmaals, dank u wel.
Is het waar...
Heb je echt 'n boek geschreven over de godsdienst onder Augustus?
En wil je daar een lezing over geven?
Daar komt niets van in.
Het was niet mijn idee. Germanicus kwam ermee voor hij afreisde.
Je maakt de familie niet te schande. - Het gaat...
veel beter als ik geoefend heb. - Een gedresseerde aap blijft een aap.
Als je met je hoofd blijft trekken, laat ik 't op 'n paal zetten.
Dan is het over.
Laat dat liggen.
Die kleinzoon van je kan het rijk ruïneren...
door er gewoon doorheen te lopen.
Gaat het beter met Augustus?
Drink je op z'n gezondheid of z'n dood? - Gaan we sarcastisch doen?
Ik vroeg 't me gewoon af, bij jou weet ik 't nooit.
Is er iets?
Hij heeft zijn testament veranderd.
Ben je je tong kwijt?
Daar sta je van te kijken, hè?
Hoe weet je dat? - Ik weet 't, daar zorg ik wel voor.
Ten gunste van wie? - Wie dacht je?
Je hebt het weer 's mis. Ik zat vast te suffen toen ik van jou beviel.
Ik kan me niet indenken dat jij zoiets natuurlijks hebt gedaan als bevallen.
Ten gunste van wie is het veranderd? - Postumus natuurlijk.
Onderweg naar Corsica heeft hij je stiefzoon opgezocht.
Waarom? - Hij heeft z'n mening herzien.
Waarom heeft hij die herzien?
Wat weet hij nu wat hij toen niet wist? Wat kon hij weten?
Wat valt er te weten? - Hoe kan ik dat weten? Hij is seniel.
Maar het zou jammer voor jou zijn als ik het niet ongedaan kon maken.
Doe voor mij geen moeite, ik ben het zat.
Ik heb m'n best gedaan.
Hij heeft me nooit gemogen. Dertig jaar ben ik z'n loopjongen geweest.
Ik heb voor 'm gevochten en belastingen geïnd.
En niet één keer heeft hij gezegd: dank je, je bent 'n grote steun voor me.
Nu moet ik naar Illyricum en er kan niet eens 'n afscheidsdiner van af.
Hij komt niet verder dan: op je paard jij, en wegwezen.
Hij zoekt het zelf maar uit.
Ik heb er meer dan genoeg van.
Laat dat kleinzoontje van hem 't maar opknappen.
Ik ben het spuugzat.
Wanneer vertrek je? - Binnenkort.
Maak maar niet te veel haast onderweg. - Waarom niet?
Dan ben je niet zo ver van huis als hem iets overkomt.
Ik ga naar je moeder. Ze schijnt niet lekker te zijn.
Ik wil met je praten, maar ik stoor je bij 't werk.
Weet je het zeker? Ik blijf maar even.
Bent u weer beter?
Ik denk van wel.
Zullen we er erbij gaan zitten?
Ik ben op dieet, maar ik heb me zelf genezen. Weet je hoe?
Door niet te eten, behalve wat melk en fruit.
Ik heb een koe die ik zelf heb gemolken.
Het fruit plukte ik in de tuin, dus daar had niemand aan gezeten.
Wie weet wat ze in de keuken met 't eten doen: de slaven zijn zo slordig.
Enfin, ik leef nog.
Ik neem een korte vakantie, eerst Capri en dan Nola.
Ik voel me 'n beetje moe.
Wat is dit een heerlijke tuin, ik ben hier nooit eerder geweest.
Claudius, koester jij wrok jegens mij? - Wrok?
Waarom zou ik?
We kunnen ons zo in mensen vergissen.
We gaan te veel op 't uiterlijk af.
Jij hebt je uiterlijk niet mee, dat weet je zelf.
Je lijkt 'n beetje achterlijk. Ik zeg het maar eerlijk.
Maar jij bent niet achterlijk, hè?
Ik hoop van niet.
Germanicus heeft me alles over jou verteld.
Volgens hem ben jij trouw aan drie zaken.
Aan je vrienden, aan Rome en aan de waarheid.
Dat is een enorm compliment, ik wou dat hij zoiets van mij zei.
Mijn broer heeft grote achting voor u. - Is 't werkelijk?
Hij heeft 't me vaak genoeg gezegd.
Hij is een grote Romein, in de beste traditie.
AI heeft hij wat republikeinse ideeën.
Dacht je dat ik dat niet wist?
Ik ben zelf eigenlijk ook republikein, dat weet je wel.
Ik had nooit zo lang willen regeren, maar de dingen liepen nu eenmaal zo.
Ik wilde steeds stoppen, net als jouw vader.
Ik weet 't niet, het kwam er gewoon niet van.
Zoveel dingen lopen anders dan je gewild had.
Ik ben naar Corsica geweest en onderweg heb ik iemand opgezocht.
Zonder jou was dat niet gebeurd, Germanicus heeft me alles verteld.
Ik ben inmiddels bij de Vestaalse Maagden geweest.
En ik heb veranderingen aangebracht in 'n bepaald document.
Niemand weet ervan, ook je grootmoeder niet.
Dus mondje dicht. - U kunt me vertrouwen.
Ja, dat zie ik nu ook.
Na m'n vakantie praten we verder.
Dan moeten we veel vaker praten.
Ik heb er een vriend bij.
Zelfs op mijn leeftijd blijk ik nog onvermoede vrienden te hebben.
Wat 'n geluk, Livia, drie keer Venus op rij.
Kom op met jullie geld.
Wat een geluk, Livia, ongekend.
Doe mee, ik word rijk.
Moet je niet naar bed? - Geen sprake van.
Goed, daar gaan we weer: even of oneven?
Junius, speel jij niet mee? - Caesar, mijn geld is op.
Is dat zo? Neem wat geld van mij.
We spelen al met uw geld. - Het is 'n spelletje.
De winst houden we en u betaalt ons verlies.
Wat geeft dat? Kom, inzetten.
Montanus, kom. - Ik speel oneven.
Daar krijg je spijt van, ik gooi de hele avond al even.
Daar gaat ie...
Zie je wel? Betalen maar.
Wie heeft er oneven gespeeld? Niet wegsluipen, ik zag 't wel.
Wat een heerlijke avond.
Even wint, oneven moet betalen.
Wat heb je?
Ik voel me niet goed.
Breng me naar mijn kamer.
Geen eten, absoluut niet.
Ik eet wel vijgen uit de tuin, en verder niets.
En ik pluk ze zelf.
Wat bezielt u? Vijgen uit de tuin? U hebt nu al buikloop. Ik geef u iets.
Niets, niets dat door een ander is aangeraakt.
Zelfs niet door Livia.
Helemaal niets.
Hij is er heel erg aan toe.
Hij eet geen bereid voedsel.
Alleen vijgen van de boom.
Misschien heeft hij gelijk en kan hij zichzelf wederom zelf genezen.
Heeft hij gezegd waarom?
Hij eet alleen iets waar niemand heeft aangezeten.
Misschien terecht.
De koks wassen hun handen niet als ze naar de latrine zijn geweest.
Maar hij is te ziek om naar Rome te reizen, hij moet in Nola blijven.
Voel je je wat beter?
Er is hier een delegatie uit Rome.
Ze willen met je praten.
Jij bent me 'n mooie.
Je hebt je met die vijgen nog zieker gemaakt, het is te zot voor woorden.
Ik ben meegereisd om voor je te zorgen.
Maar je wilt zelfs mij niet voor je laten koken.
Dat is heel pijnlijk.
Men zou haast denken dat we je willen vergiftigen.
Ik heb Tiberius teruggeroepen.
Hij was gelukkig nog niet ver, hij zal er binnenkort wel zijn.
Ik dacht dat je hem misschien wou spreken.
Hij zal alles doen wat gedaan moet worden.
Zoals altijd.
Zeker...
jullie lagen elkaar niet altijd even goed.
Maar dat lag niet alleen aan hem, dat weet je toch?
Je had altijd de neiging mensen voor te trekken.
Daar heb ik je vaak op aangesproken.
De een prees je en de ander zag je niet staan.
Zodat niemand nog wist waar hij aan toe was.
Je had beter naar me moeten luisteren.
Echt waar.
Dat weet je zelf ook wel.
Ik heb vaker gelijk gehad dan jij.
Maar omdat ik een vrouw was, heb je mij weggeduwd.
Ja, dat heb je gedaan.
Terwijl ik nooit anders heb gewild dan jou te dienen...
en Rome.
Nooit heb ik iets voor mijzelf gedaan.
Nooit.
Alles was voor jou.
En voor Rome.
Zoals 't iemand van het Claudische Huis betaamt.
Jazeker, lieveling.
Ik ben van het Claudische Huis.
Dat wil je soms wel 's vergeten.
Maar ik ben dat nooit vergeten, nee.
Nooit.
Hoe gaat 't met hem?
Hij is dood.
Augustus is dood.
De aarde zal beven.
Ik moet naar de senatoren en de consuls uit Rome.
Blijf bij hem tot ik terug ben.
Overigens...
blijf van die vijgen af.
Augustus is in diepe slaap.
Hij wilde per se wakker blijven tot mijn zoon er was.
En getroost door zijn komst, is hij ingedommeld.
Het heeft voor u geen zin nog langer te wachten.
Kom morgen maar terug.
Tot die tijd hang ik de berichten aan de deur.
Bent u kolonel Sejanus?
De zoon van 't hoofd van de Garde?
Uw vader heeft hoge achting voor u.
Hopelijk zult u ook zo over mij denken.
U weet waarom u hier bent? - Ja, ik vertrek meteen.
Verzwaar 'm met stenen, we begraven 'm op zee.
Bent u Fabius Maximus? - Ja, wat is er?
Open het testament.
Dit is de laatste Wilsbeschikking van Augustus Caesar...
voorheen Gnaius Octavius van het Julische Huis.
Opgemaakt op 3 april van het jaar van consuls Lucius Plancus en Gaius Silius.
Aangezien het lot mij heeft beroofd van mijn zoons Gaius en Lucius...
is het mijn wens dat Tiberius Claudius Nero Caesar...
de erfgenaam wordt van tweederde van mijn nalatenschap.
En ik laat het resterende deel na aan mijn dierbare echtgenote Livia.
Wegens haar verdiensten voor de staat wil ik dat zij voortaan de naam voert...
Wat kom je doen?
Voor de draad ermee.
Moeder zei dat ik u mocht...
Condoleren?
Condoleren. Ja, grootmoeder.
Het is een grote tragedie.
Ben jij in de senaat geweest?
Op de trap, ik mag niet in de zaal komen.
Nee, ik ook niet.
Ik niet omdat ik 'n vrouw ben, jij niet omdat je achterlijk bent.
Raar, want de senaat telt uitsluitend oude wijven en achterlijke kerels.
Ze hebben 't testament voorgelezen.
Dat denken ze.
Hoever zijn ze nu?
Ze vroegen oom Tiberius om Augustus op te volgen, maar hij weigerde.
En toen ze het hem opnieuw vroegen, heeft hij vast ja gezegd.
Wat doen ze nu?
Ze bespreken of Augustus 'n god moet worden.
Debatteren ze daarover? Wat vind jij?
Ik vind dat ze 't moeten doen, het is volgens mij voorspeld.
Werkelijk? Wie heeft het voorspeld?
Jupiter.
Honderd dagen geleden smolt hij de 'C' op een beeld van Augustus.
En wat betekent dat, sul?
Als je de 'C' van Caesar weghaalt...
blijft 'aesar' over en dat betekent in het Etruskisch 'god'.
Kunnen we ook al Etruskisch lezen?
Ja, grootmoeder. Ik heb er een studie van gemaakt.
Dwaas die je bent.
Als Jupiter iets tegen ons wil zeggen...
doet hij dat toch in het Latijn, niet in het Etruskisch?
Daar heb je niet aan gedacht, hè?
Maak toch maar een notitie voor je oom Tiberius.
Hij kan waarschijnlijk elk argument gebruiken.
Zullen ze Augustus vergoddelijken?
Hij is een god.
Ik zal dat ook eens zijn.
Dat voorspel ik je.
Ik voorspel je nog iets.
Als Jupiter ooit de 'C' van jouw naam laat smelten...
blijft er een woord over dat 'ezel' betekent.
Dag, dag, CIau-Clau.
Goed, je kunt nu wel gaan.
Verdorven vrouw, een en al verderf.
Hier, wat is dit?
Augustus' testament?
Je hebt 't gestolen, zijn laatste Wilsbeschikking.
Het gif triomfeert.
Het gif zegeviert.
Hou daarmee op.